Niedziela, 28 maja 2017 roku        

Parafia Trójcy Przenajświętszej

Parafia Trójcy Przenajświętszej Parafia Trójcy Przenajświętszej Parafia Trójcy Przenajświętszej Parafia Trójcy Przenajświętszej
Miasto Bielsko wchodziło początkowo w skład parafii św. Stanisława w Bielsku. W latach 1604-1608 został zbudowany w późnogotyckim stylu kościół św. Trójcy przez mistrza murarskiego Szymona Goegera, jako zupełnie nowa świątynia protestancka. Był pamiątką epidemii dżumy, panującej w Bielsku w 1599 roku. Pełnił rolę kościoła cmentarnego na założonym w 1550 roku cmentarzu. Przejęty został w 1654 roku przez katolików i był do roku 1958 filią kościoła św. Mikołaja. Spalony w 1659 i 1808 roku, po czym użytkowany jako miejski magazyn soli. W latach 1828-1831 został odbudowany z dodaniem wieży staraniem ówczesnego proboszcza ks. dr Mateusza Opolskiego. Po renowacji 1883 roku pełnił funkcję kościoła szkolnego.

Cmentarz od XVII w. był wspólnie użytkowany przez katolików i protestantów. W 1896 roku został zamknięty i zamieniony na plac kościelny i ogród. W tej chwili po cmentarzu nie ma już ani śladu.

W 1928 roku bielska firma R. Juttner & F. Bolek dokonała pierwszej rozbudowy świątyni wydłużając nawę w kierunku zachodnim z dodaniem portalu i bocznej galerii. Podczas późniejszych renowacji przesunięto wieżę ze środka na koniec kościoła i dobudowano boczną nawę.

Kościół prócz swej funkcji szkolnej pełnił również od 1928 roku rolę fary garnizonowej. W 1933 roku odbyły się w nim uroczystości związane z 250 rocznicą wiktorii wiedeńskiej. Z tej okazji wmurowano w nim tablicę na cześć króla Jana III Sobieskiego i ulicę, przy której stoi kościół nazwano jego imieniem.

W 1958 roku została erygowana parafia p.w. Trójcy Przenajświętszej.

W latach 80-tych koło kościoła zostały wybudowane salki katechetyczne, rozpoczęta też została budowa nowego probostwa, przerwana z powodów finansowych. W ostatnim czasie został kościół odnowiony: zostało zamontowane nowe tabernakulum, wymieniony system nagłaśniający i wyremontowano zawieszenie oraz system sterujący dzwonami.

Kościół jest budynkiem dwunawowym z dużym prezbiterium zakończonym absydą. W ołtarzu są przedstawione za pomocą płaskorzeźby wizerunki Osób Trójcy Świętej: Bóg Ojciec jako Starzec z brodą, Syn Boży jako młody mężczyzna z krzyżem siedzący na obłokach oraz Duch Święty jako unosząca się nad nimi gołębica. Poniżej znajduje się kopia figury Matki Bożej Ludźmierskiej. Na ścianach w kościele nie ma żadnych fresków ani malowideł (kościół budowali protestanci). W posadzce kościoła wmurowana jest wcześniej wspomniana płyta na pamiątkę wiktorii wiedeńskiej, na ścianach zaś wiszą tablice upamiętniające gen. Kustronia i brygadę Podhalańczyków.

Pierwszym proboszczem parafii został w 1958 roku ś. p. ks. Józef Koterla, któremu pomagał jako wikary ks. neoprezbiter Janusz Zimniak, obecny biskup bielsko-żywiecki. W 1971 roku zastąpił go zmarły w 1991 roku ś.p. ks. Stanisław Dyrda. Pełnił on funkcję proboszcza do roku 1984, w którym to roku urząd ten przejął ks. Andrzej Sapiński. Jego 15 letnie pasterzowanie przerwała nagła śmierć w październiku 1998 roku. Od listopada 1998 funkcję proboszcza parafii pełni ks. Józef Oleszko.

Od września 1998 roku parafia powróciła do dawnej tradycji kościoła garnizonowego. Z tej okazji na kapelana parafii został mianowany ks. kapitan Marek Strzelecki.
Obecnie funkcję tę pełni ks. kpt. Mariusz Tołwiński.

Logowanie