Wtorek, 23 kwietnia 2019 roku        

Msza św. - Obrzędy Zakończenia i podsumowanie

Po Modlitwie wieńczącej obrzęd komunii św. następuje błogosławieństwo kapłana, a wcześniej pozdrowienie wiernych słowami ”Pan z wami – I z Duchem Twoim”, które kolejny raz uświadamiają nam Kto jest wśród nas tu, gdzie dwaj lub trzej są zgromadzeni w Jego Imię. W czasie wyjątkowych Świąt i Uroczystości kapłan przewodniczący Liturgii używa uroczystej formy błogosławieństwa, a na każde z tych wezwań odpowiadamy z wiarą i ufnością: Amen. Następnie odpowiedzią “Bogu niech będą dzięki” wyrażamy wdzięczność Bogu za spotkanie w Jego domu, za to, że mogliśmy się zgromadzić w Jego Imię i celebrować Święte Obrzędy. Msza Święta zazwyczaj kończy się wspólnym śpiewem, nierzadko zakończonym uroczystym postludium organowym. Tu należy podkreślić szczególnie, że koniec Liturgii to nie błogosławieństwo, a właśnie wspólne rozważanie tekstu ujętego w pieśni. Jako organistę często spotyka mnie przykrość widząc, że na zakończenie Mszy św. akompaniując śpiewowi wiernych bardzo duża część osób wychodzi z kościoła zupełnie nie przejmując się tym, że pieśń wykonywana przez wszystkich trwa. Być może mają inne pilniejsze sprawy, do których nie chę wnikać. Jedyna rzecz, która nasuwa mi się w tych momentach, to łacińska inskrypcja, którą zobaczyłem u klarysek w Starym Sączu: “Tu qui missam audis et in fine recedis nulla tibi merces datua quoniam in fines probatur” co tłumaczyć można – Ty, który Mszy słuchasz (uczestniczysz) a przed końcem wychodzisz tobie żadna zapłata nie będzie dana, ponieważ na koniec nagroda pisana.

Nasz Zbawiciel podczas Ostatniej Wieczerzy, tej nocy, kiedy został wydany, ustanowił eucharystyczną ofiarę Ciała i swojej Krwi. Wziął wtedy chleb i kielich, a uczyniwszy dzięki Ojcu – dawał swoim uczniom. I dziś, jako uczniowie Chrystusa, który jest z nami w osobie kapłana, sprawujemy tę pamiątkę, aby mogła byś obecna w nas ofiara krzyża. Pokarm życia, jakim jest Ciało naszego Zbawiciela daje nam duchową siłę do pokonywania codzienności. Ta uczta, dla niektórych codzienna, dla innych coniedzielna zajmuje ważne miejsce w życiu chrześcijanina. Aby jednak Msza św. mogła wiele znaczyć w życiu człowieka i je kształtować musi być odpowiednio przeżywana. Można zwrócić uwagę na wspólny śpiew wszystkich zgromadzonych, na odpowiedzi kapłana, które również do nas należą, przyjmowaniu właściwej postawy ciała, wyrażaniu jedności. To wszystko przygotowanie zewnętrzne. Mając na myśli odpowiednie przeżywanie Mszy św. mam na myśli również aspekt wewnętrzny. Każdy z nas uczy się przeżywać Eucharystię, będąc dzieckiem przygotowującym się do I Komunii Św., kandytatem do przyjęcia Darów Ducha Świętego, czy chociażby rodzicem, który wzmacnia swoją wiarę ucząc jej swoje dzieci. Udział wewnętrzny w Liturgii jest znacznie trudniejszy, potrzeba czasu i przede wszystkim chęci by się go nauczyć. A czego konkretnie? Udziałem tym jest przede wszystkim skupiona postawa i umiejętność zostawienia wszystkich swoich codziennych spraw za drzwiami, a skupienie się tylko na Chrystusie, zwierzając się z problemów, dzieląc się radością. To odkrycie przynależności do wielkiej rodziny wierzących w Chrystusa. Umiejętność modlitwy, gotowość uważnego Słuchania Słowa Bożego. Gotowością na wewnętrzną przemianę to także ofiarne życie dla Pana Boga i bliźniego. To właśnie nasze duchowe uzdrowienie. Kiedy zbliżamy się do ołtarza mówimy przecież: “Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja”. Jest to z pewnością modlitwa ufności w moc Jezusa Chrystusa, zdolną zaspokoić nasze potrzeby fizyczne, emocjonalne i duchowe. Jeżeli rzeczywiście wierzymy, że Jezus jest obecny w konsekrowanym chlebie, to przyjmując w siebie Jego Ciało możemy oczekiwać uzdrowienia. Jak to wygląda w naszym życiu? Odpowiedź zostawiam sobie i wszystkim czytającym.

Wspólnota cywili i wojskowych

Bielska parafia Trójcy Przenajświętszej istnieje od pięćdziesięciu lat. Jednak ośmiokrotnie dłuższą, burzliwą i bogatą historię ma kościół, służący tej wspólnocie.
Z zamiarem jeszcze głębszego uczestnictwa w Liturgii Mszy świętej zachęcamy do lektury felietonów. Są one związane z samą Liturgią oraz muzyką podczas niej wykonywaną. Mamy nadzieję, że zawarte w nich ciekawostki, czy odpowiedzi na najbardziej nurtujące nas pytania spowodują, że udział w Mszach św. będzie bardziej świadomy i pełniejszy. Felietony ukazują się także w coniedzielnym wydaniu naszej gazetki "Credo". Kącik Liturgiczny prowadzi Maciej Leśniak, na co dzień organista naszej parafii.

Logowanie