Sobota, 25 maja 2019 roku        

Triduum Paschalne - Wielka Sobota

Wielka Sobota jest czasem oczekiwania i żałobnej ciszy po wielkopiątkowym pogrzebie Jezusa. Kościół trwa cały dzień na adoracji Najświętszego Sakramentu, ustawionym w tzw. Grobie Pańskim, symbolizującym miejsce spoczynku ciała Zbawiciela. Poza spowiedzią i namaszczeniem chorych nie sprawuje się sakramentów. W ciągu dnia kapłani poświęcają pokarmy wielkanocne. Obrzęd poświęcenia jest już zapowiedzią Wielkanocy. Poświęcenie pokarmów wielkanocnych należy poprzedzać wspólną adoracją przy Grobie Pańskim.
Przed rozpoczęciem obchodów Wigilii Paschalnej adoracja przy Bożym Grobie kończy się i rozpoczyna się główna celebracja zarówno Triduum Paschalnego, jak i całego roku liturgicznego. Sama Wigilia Paschalna w swojej istocie wyraża gotowość na spotkanie ze zmartwychwstałym Chrystusem (od łac. vigilare – czuwać). Bo oto tej nocy ma miejsce największe wydarzenie, nie tylko w czasie świąt pachalnych, ale i w całej historii ludzkości.
Chrześcijanie niemal od początku sprawowali Wigilię Paschalną. Rozpoczynała się ona w nocy i była bardzo długą, kilkugodzinną celebracją. Na początku rozpalano ognisko, następnie czytano lekcje z Pisma Świętego o wyjściu z niewoli, chrzcie świętym i przymierzu z Bogiem, przeplatane psalmami. Następnie przygotowujący się przez 2-3 lata dorośli katechumeni przystępowali do upragnionego sakramentu chrztu, którego udzielał im biskup. Potem biskup udzielał im bierzmowania. Ubrani w białe szaty – symbol nowego życia w Chrystusie, po raz pierwszy w pełni przystępowali do Eucharystii.
Dziś Liturgia Wielkiej Soboty zaczyna się więc od poświęcenia ognia, czyli światła symbolizującego Chrystusa, które wnosi się za pomocą paschału do pogrążonej w ciemnościach świątyni. Jest to piękny symbol – Chrystus, jako Światło Życia i Światłość Świata oświetla nasze życie, pełne mroku i niepokojów. Podczas tego obrzędu lud śpiewem wyraża swoją wdzięczność za dar oświetlenia drogi do zbawienia. Gdy zapalone zostają już wszystkie światła w świątyni, paschał umieszcza się przy ołtarzu. Tam następuje bardzo podniosła chwila: kapłan lub diakon wykonuje dziękczynno-uwielbieniowy hymn Exsultet – uroczyste, sięgające IV w. orędzie wielkanocne, w którym zawiera się cała teologiczna symbolika paschału, jak i całej Wigilii Paschalnej oraz tajemnicy zmartwychwstania. Wierni trzymają zapalone świece na znak, iż przyjmują światło zbawienia, przyniesione przez Chrystusa.
Zgromadzenie liturgiczne posila się w tym dniu wyjątkowo obficie Słowem Bożym. Liturgia Słowa Wigilii Paschalnej przewiduje bowiem do dziewięciu czytań (7 ze Starego Testamentu, Epistołę, czyli z Nowego Testamentu, oraz Ewangelię o zmartwychwstaniu Zbawiciela. Można jednak ze względów duszpasterskich zmniejszyć tę ilość. W czytaniach wierni wsłuchują się w orędzie wielkich dzieł, jakich Pan dokonał w historii ludzkości. Podkreślają one jedność dzieła Stworzenia (czytanie z Księgi Rodzaju o stworzeniu świata) z dziełem Zbawienia (Ewangelia) oraz wagę wydarzeń, które dokonywały się w historii ludzkości, takie jak ofiara Izaaka czy wyjście Izraelitów z Egiptu. Pomiędzy czytaniami ze Starego Testamentu kapłan śpiewa Modlitwy, które swoją treścią ukazują przeczytane perykopy w świetle wydarzeń wielkanocnych. Szczególnie ważne w Liturgii Słowa są dwa śpiewy: Gloria (po ostatnim czytaniu ze Starego Testamentu), któremu towarzyszy bicie dzwonów, a które symbolizuje przejście (pascha) ze Starego Przymierza do Nowego Testamentu, oraz aklamacja Alleluja, która pojawia się w Liturgii pierwszy raz od początku Wielkiego Postu. Po Ewangelii następuje homilia.
Do V w. integralną częścią liturgii Wigilii Paschalnej było udzielenie chrztu. Pięknym więc zwyczajem, nawiązującym do tradycji sprzed wieków jest chrzest, właśnie w tę noc.
Po Liturgii Słowa kapłan wypowiada słowa wprowadzenia do Liturgii Chrzcielnej, po czym śpiewa się Litanię do Wszystkich Świętych. Przy przygotowanym naczyniu z wodą następuje uroczysta modlitwa poświęcenia wody, która wyraża teologię i chrześcijańską symbolikę wody. Następnie celebrans zanurza w wodzie chrzcielnej paschał, przyniesiony w procesji wejścia. Zanurzenie to oddaje prawdę, iż chrzest jest sakramentem, w którym wraz z Chrystusem umieramy (zanurzamy się) i powstajemy – wynurzamy się do nowego życia, przez dokonujące się zmartwychwstanie (Rz 6,7-9). Po tych czynnościach trzymając zapaloną świecę mamy okazję odnowić swoje przyrzeczenia chrzcielne, po czym celebrans, zanurzywszy kropidło z nowo poświęconego źródła wody chrzcielnej, kropi zgromadzenie liturgiczne. Rozpoczyna się Liturgia Eucharystyczna, której kulminacyjnym momentem jest oczywiście pełne zjednoczenie się z Chrystusem w Komunii św.
Uroczystym ogłoszeniem całemu światu radosnej wieści o zmartwychwstaniu Pana jest procesja rezurekcyjna z Najświętszym Sakramentem (łac. ressurectio – zmartwychwstanie). Procesja ta jest naszym osobistym, a zarazem wspólnotowym świadectwem wiary w zbawienie i zwycięstwo Jezusa nad śmiercią, piekłem i szatanem.  W czasie procesji rozbrzmiewają radosne pieśni wielkanocne i eucharystyczne, biją wszystkie dzwony i dzwonki. Po powrocie do kościoła celebrans kładzie monstrancję na ołtarzu i rozbrzmiewa uroczysty hymn Te Deum Laudamus (łac. Ciebie Boże wielbimy).  Całość obrzędów kończy się błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem oraz odśpiewaniu  antyfony Maryjnej Regina Caeli Laetare (łac. Królowo nieba raduj się).
W dzień Niedzieli Zmartwychwstania Pańskiego odprawia się uroczyste Msze św. Triduum Paschalne kończy się Nieszporami Uroczystości Zmartwychwstania Pańskiego, które również powinny mieć charakter bardzo uroczystego spotkania całej wspólnoty parafialnej zgromadzonej wokół Zmartwychwstałego Pana.
Jak możemy zauważyć Liturgai Wielkiej Soboty bogata jest w symbole. Obrzędy składają się z  Liturgii Światła (symbol Światła – Chrystusa), Liturgii Słowa Bożego (Słowo), Liturgii Chrzcielnej (Woda), Liturgii Eucharystycznej (Uczta) oraz Procesji rezurekcyjnej (Świadectwo). Niech ten czas stanie się dla każdego z nas wyjątkowym i bogatym przeżyciem. Życzę owocnego udziału w Świętych Obrzędach Triduum Paschalnego.

Korzystałem z II tomu podręcznika liturgicznego ks. B. Nadolskiego - Liturgika.

Maluchy w dawnej plebanii

Poświęcenie siedziby przedszkola katolickiego
Z zamiarem jeszcze głębszego uczestnictwa w Liturgii Mszy świętej zachęcamy do lektury felietonów. Są one związane z samą Liturgią oraz muzyką podczas niej wykonywaną. Mamy nadzieję, że zawarte w nich ciekawostki, czy odpowiedzi na najbardziej nurtujące nas pytania spowodują, że udział w Mszach św. będzie bardziej świadomy i pełniejszy. Felietony ukazują się także w coniedzielnym wydaniu naszej gazetki "Credo". Kącik Liturgiczny prowadzi Maciej Leśniak, na co dzień organista naszej parafii.

Logowanie